*Τίτλος: Η Φυλακή Του Κάτω Κόσμου

*Συγγραφέας: Μενέλαος Λουντέμης

*Εκδόσεις: Δωρικός

*Έτος Έκδοσης: 1975

*Σελίδες: 304

*Σχήμα: 15 Χ 21,5

*Σκληρό εξώφυλλο

*Κατάσταση: Πάρα Πολύ Καλή

*Η Παλαιοβιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο

*Το μυθιστόρημα «Η φυλακή του κάτω κόσμου», που ανήκει στη βιετναμική τριλογία του συγγραφέα, ξεδιπλώνει δραματικά ολόκληρο το μεγαλείο της ψυχής του μαρτυρικού βιετνα-μικού λαού στον αγώνα του για λευτεριά. Η σημερινή ανεξάρτητη πια και ενιαία Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ χρωστά την ύπαρξη της στα δυο μοναδικά όπλα του λαού της: τον έρωτα για τη λευτεριά και το μίσος για την τυραννία. «Εκεί κάτω, στη μακρυνή χώρα της Ασίας, λευκοί άνθρωποι, αρματωμένοι ως τα δόντια κουβαλούν, αιώνες τώρα, με τα βαπόρια τους τα δεσμά και το θάνατο. Οι Κατακτητές, φυσικά, δεν το λένε έτσι. Το λένε «απελευθέρωση». Οι Ντόπιοι όμως, που από χρόνια δοκιμάζουν στο πετσί τους αυτό το «αγαθό», το λένε πιο καθαρά και πιο αληθινά, αλλιώς: Κόλαση. Λέξη όμως «Κόλαση» με την έννοια που την νιώθουμε εμείς, εκεί κάτω δεν υπάρχει. Υπάρχει κάτι άλλο. Το «Ντιά-Νούκ», που σε ελεύθερη μετάφραση θα πει: Φυλακή του Κάτω Κόσμου». 1963, Η εμπλοκή των ΗΠΑ στον πόλεμο του Βιετνάμ κλιμακώνεται. Στο πεδίο της μάχης, ο στρατιώτης Μπίγκγουελ, αμφισβητίας και ιδεολογικά αντίθετος στον πόλεμο, γίνεται στόχος των συντρόφων του. Η αποστασιοποίησή του τον καθιστά αποδιοπομπαίο τράγο, και τον εγκαταλείπουν στη ζούγκλα. Η τύχη θα τον οδηγήσει, λαβωμένο, σε ένα χωριό Βιετναμέζων. Εκεί, η αρχική επιφυλακτικότητα και καχυποψία των ντόπιων θα μετατραπούν σε ειλικρινή συμπάθεια για τον Αμερικάνο. Ο αντάρτης Κουάν, η μητέρα Υ-Εν, οι μικροί της γιοι, ο νεαρός Λάι, όλο το χωριό, με ανυπόκριτη αγάπη, θα τον αγκαλιάσουν και θα γίνουν η οικογένειά του, χιλιάδες μίλια μακριά από την πατρίδα του. Ωστόσο, ένα καπρίτσιο της μοίρας θα φέρει εκ νέου τον Μπίγκγουελ αντιμέτωπο με τους τέως συμπολεμιστές του, καθώς εκείνοι θα βρεθούν έρμαιο στα χέρια των εχθρών τους. Και οι Αμερικανοί στρατιώτες θα λάβουν ένα πραγματικό μάθημα μεγαλοψυχίας και ανθρωπιάς...

*Μενέλαος Λουντέμης (Αγία Κυριακή Ανατολικής Θράκης, 1912 – Αθήνα, 1977): Λογοτεχνικό ψευδώνυµο του πεζογράφου και ποιητή Δηµήτρη Βαλασιάδη. Στην Ελλάδα ήρθε µε την ανταλλαγή των πληθυσµών το 1924. Εγκαταστάθηκε στο χωριό Εξαπλάτανος της Έδεσσας (πήρε το ψευδώνυµό του από τον Λούντο, παραπόταµο του Εδεσσαίου). Εργάστηκε από παιδί, µεταξύ άλλων, ως λούστρος, βοσκός και λαντζέρης, ενώ για µεγάλα διαστήµατα έµεινε άνεργος. Εντάχθηκε στην αριστερά και έλαβε µέρος στην Εθνική Αντίσταση. Μεταπολεµικά εξορίστηκε στον Αϊ-Στράτη και στη Μακρόνησο. Το 1956 πέρασε από δίκη για το έργο του Βουρκωµένες µέρες. Από το 1958, αφού του είχε αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια, φιλοξενήθηκε σε πρώην σοσιαλιστικές χώρες, κυρίως στη Ρουµανία, µέχρι και το 1976, χρονιά που επέστρεψε στην Ελλάδα. Στα γράµµατα εµφανίστηκε το 1934 µε τη δηµοσίευση του διηγήµατός του «Μια νύχτα µε πολλά φώτα κάτω από µια πόλη µε πολλά αστέρια» στο περιοδικό Νέα Εστία. Το 1938 εξέδωσε τη συλλογή διηγηµάτων Τα πλοία δεν άραξαν, που τιµήθηκε µε το Α΄ Κρατικό Βραβείο πεζογραφίας. Υπήρξε πολυγραφότατος. Οι τόµοι που εξέδωσε υπερβαίνουν τους σαράντα.