*ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-ΚΑΡΑΜΟΥΖΑΣ

*Τίτλος: Αναζητήσεις

*Συγγραφέας: Eugene Ionesco / Ευγένιος Ιονέσκο

*Μετάφραση: Μ. Σκάρα

*Σειρά: Το βιβλίο του μήνα

*Εκδόσεις: Ροές

*Έτος Έκδοσης: 1986

*Σελίδες: 227

*Σχήμα: 11 Χ 18

*Μαλακό εξώφυλλο 

*Κατάσταση: Άριστη

*Η Παλαιοβιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο

*«… Θα προτιμούσα πάντως να μιλήσεις, τουλάχιστον μια φορά. για τα πολιτικά μου άρθρα, που είναι πο­λυάριθμα και αποτελούν σημαντικά τμήμα της δραστηριότητάς μου…»

Ο Ευγένιος Ιονέσκο, έ­νας απ’ τους μεγαλύτερους πρωτοποριακούς θεατρι­κούς συγγραφείς, δη­μιουργός του «αντι-θεά- τρου» και μέλος της Γαλ­λικής Ακαδημίας, διαθέτει ταυτόχρονα έναν οξύ και «παράδοξο» πολιτικό λόγο: «… Θέλουμε να φέρουμε στ’ αλήθεια το Καλό ή μή­πως επιθυμούμε το Κακό. χωρίς να το αντιλαμβανό­μαστε συνειδητά; Ολα εί­ναι παράλογα. Οι βαθιές μας επιθυμίες είναι ανεξε­ρεύνητες. Δυσπιστώ σ αυ­τούς που θέλουν να σώ­σουν τον κόσμο…» Το παράδοξο, έκφραση και ταυτόχρονα καταδίκη αυτού του πολιτικού λόγου, μεταμορφώνεται σε ιστο­ρίες φαντασμάτων, γλωσ­σολογικά προβλήματα, παι­δικές μνήμες και όνειρα, υ­παρξιακή αγωνία· μεταμορ­φώνεται τελικά σε χιούμορ που αποτελεί ίσως και μο­ναδική διέξοδο σωτηρίας. Τα περισσότερα κείμενα αυτού του βιβλίου είδαν αρχικά το φως της δημο­σιότητας στον τύπο, ή σε φιλολογικά περιοδικά.

*Ο Ευγένιος Ιονέσκο γεννήθηκε στη Σλάτινα της Ρουμανίας το 1909 από Ρουμάνο πατέρα και Γαλλίδα μητέρα, και πέθανε στο Παρίσι το 1994. Το 1942 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γαλλία, όπου επρόκειτο να γνωρίσει την αναγνώριση ως θεατρικός συγγραφέας. Τα πρώτα του έργα "Η φαλακρή τραγουδίστρια" (1950),"Το μάθημα" (1951), "Οι καρέκλες" (1953), "Ο Αμεδαίος ή πώς να το ξεφορτωθείτε" (1954), "Ο Ιάκωβος ή η υποταγή" (1955) σηματοδοτούν την εμφάνιση του θεάτρου του παραλόγου. Απαλλαγμένα από όλα τα τεχνάσματα της ψυχολογίας και της θεατρικότητας, χαρακτηρίζονται προκλητικά, κριτικά, επαναστατικά. Οι θεατρικοί κώδικες καταστρατηγούνται, η αριστοτελική λογική ανατρέπεται, η επικοινωνιακή δύναμη της γλώσσας αμφισβητείται με αποτέλεσμα να επικρατεί ασάφεια και πολλαπλότητα ερμηνειών. Στα έργα αυτά αφθονούν τα λεκτικά παιχνίδια, ο ξέφρενος ρυθμός, ο πολλαπλασιασμός των αντικειμένων, το γκροτέσκο, τα οποία υποκρύπτουν τις αδυναμίες του ανθρώπου, τα βαθύτερα ένστικτά του, τις αγωνίες του. Μετά το 1958, τα έργα του Ιονέσκο κερδίζουν σε σαφήνεια και βάθος καθώς περιορίζεται η φαντασία και το ονειρικό στοιχείο. Αυτό που απασχολεί περισσότερο το συγγραφέα είναι η τραγικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι παραλογισμοί και το γκροτέσκο παραχωρούν τη θέση τους σε έργα όπως "Ο βασιλιάς πεθαίνει" (1962), "Η δίψα και η πείνα" (1965), "Παιχνίδια σφαγής" (1970), όπου επικρατούν μεταφυσικοί προβληματισμοί και απαισιοδοξία. Παράλληλα, η πολιτική, με την ευρεία έννοια του όρου, παρέχει στον Ιονέσκο τη δυνατότητα να γράψει έργα όπως "Ρινόκερος" (1960), "Μακμπέτ" (1972) , "Μαξιμιλιέν Κόλμπ" (1980) με θέματα την αντίσταση στο φανατισμό, το καταστρεπτικό πάθος της εξουσίας αλλά και την αναγκαιότητα ελευθερίας σκέψης και δράσης ως υπέρτατα αγαθά.