*ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-ΚΑΡΑΜΟΥΖΑΣ

*Αναμνηστικό Λεύκωμα

*Άσυλο Του Παιδιού

*Τίτλος: 50 Χρόνια (1919-1969)

*Συγγραφέας: Συλλογικό

*Εκδόσεις: -

*Έτος Έκδοσης: 1970

*Σελίδες: 69

*Σχήμα: 23 Χ 21

*Μαλακό εξώφυλλο

*Κατάσταση: Πάρα Πολύ Καλή

*Περιέχει πλούσιο φωτογραφικό υλικό και λίστες με ονόματα

*Η Παλαιοβιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο

*Με ιστορία που ξεπερνάει τον έναν αιώνα ζωής, το Άσυλο του Παιδιού είναι ένα από τα σημαντικότερα ιδρύματα κοινωνικής προσφοράς που έχει υπάρξει στην Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε την πορεία του το 1919 σε μια περίοδο που η πόλη είχε να αντιμετωπίσει τις πληγές από έναν Παγκόσμιο Πόλεμο που μόλις είχε τελειώσει, τις ανάγκες των προσφύγων που είχαν αρχίσει να έρχονται στην πόλη και την ανυπαρξία αυτού που σήμερα ονομάζουμε «κοινωνικό κράτος». Στις δομές του Ασύλου γεννήθηκαν, γιατρεύτηκαν και εκπαιδεύτηκαν χιλιάδες παιδιά. Το βιβλίο αυτό είναι ένα επετειακό λεύκωμα αφιερωμένο στα πρώτα πενήντα χρόνια λειτουργίας και προσφοράς του Ασύλου και κυκλοφόρησε το 1970. Στο εξώφυλλο ο υπότιτλος λέει ότι είναι ένα αναμνηστικό λεύκωμα, υπάρχει όμως και αρκετό κείμενο με σημαντικές πληροφορίες για το ίδρυμα. Οι φωτογραφίες είναι πολλές και καθαρές, κάποιες δε είναι και έγχρωμες και έχουν σίγουρα το ενδιαφέρον τους, ίσως κάποιος πιο ηλικιωμένος να μπορέσει να βρει και τον εαυτό του σε κάποιες από αυτές. Προλογίζει ο τότε (1970) υπουργός κοινωνικών υπηρεσιών Λουκάς Πάτρας. Στο τέλος σε σημείωμα που υπογράφει το ΔΣ του Ασύλου, αναφέρεται ότι την επιμέλεια του χρονικού-λευκώματος είχε αναλάβει η Ελένη Χατζηπαράσχη, η οποία είχε υπάρξει και Α’ Αντιπρόεδρος στο ΔΣ του Ιδρύματος. Το λεύκωμα είχε κυκλοφορήσει με δαπάνες του τότε Υπουργείου Κοινωνικών Υπηρεσιών.