*Τίτλος: Ύμνοι Στη Νύχτα 

*Ι. Η έκδοση του 1800, ΙΙ. Το χειρόγραφο του 1799 

*Συγγραφέας: Novalis / Νοβάλις (Georg Philipp Friedrich von Hardenberg)

*Μετάφραση: Γρηγόρης Βαλατσός

*Εκδόσεις: Στέγη

*Έτος Έκδοσης: 2025

*Σελίδες: 90

*Σχήμα: 14 Χ 21

*Μαλακό εξώφυλλο

*Κατάσταση: Άριστη, Καινούργιο, Αμεταχείριστο

*Η Παλαιοβιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο

*Μια νέα, σύγχρονη μετάφραση των «Ύμνων στη Νύχτα» του Νοβάλις, ενός από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους ποιητές. Και για πρώτη φορά στα ελληνικά, στο δεύτερο τμήμα αυτής της έκδοσης, μεταφρασμένη ολόκληρη και η χειρόγραφη εκδοχή των «Ύμνων στη Νύχτα». Ο Νοβάλις, με το βαθιά στοχαστικό του ύφος, επηρέασε καθοριστικά τη σύγχρονη ποίηση και σκέψη, αποτελώντας πηγή έμπνευσης για κορυφαίους δημιουργούς, ανάμεσά τους και ο Οδυσσέας Ελύτης, ο οποίος τοποθετεί τους «Ύμνους στη Νύχτα» ανάμεσα στα κορυφαία έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, μαζί με την «Οδύσσεια» του Ομήρου και τους «Ελεύθερους Πολιορκημένους» του Διονύσιου Σολωμού.

*Novalis, 1772-1801: ψευδώνυμο του Γερμανού λογοτέχνη και φιλοσόφου Georg Philipp Friedrich Freiherr von Hardenberg (1772-1801) του πρώιμου γερμανικού Ρομαντισμού. Ποιητής, πεζογράφος και στοχαστής, από τους πρωταγωνιστές του γερμανικού ρομαντικού κινήματος, ο κατά κόσμον Φρήντριχ φον Χάρντενμπεργκ έμεινε στην Ιστορία της λογοτεχνίας με το ψευδώνυμο Νοβάλις: Αυτός πού εισέρχεται σε νέα, αγεώργητη γη. Σπούδασε νομικά και φυσικές επιστήμες. Εργάστηκε στην εξορυκτική βιομηχανία. Η ποιητική σύνθεση "Ύμνοι στη νύχτα" και τα "Πνευματικά άσματα" είναι τα γνωστότερα έργα του. Έγραψε ακόμη μυθιστορήματα ("Οι μαθητευόμενοι στη Σάιδα", "Χάινριχ φον Οφτερντίνγκεν"), δοκίμια (" Χριστιανοσύνη ή άλλως Ευρώπη"), αποφθέγματα και στοχασμούς ("Πίστη και αγάπη", "Γύρη", "Το γενικό σημειωματάριο: στοιχεία εγκυκλοπαιδικής"). Οραματίστηκε μια ποίηση καθολική, ικανή να θεραπεύσει "τις πληγές πού ανοίγει η λογική". Στα δικά του μάτια, ο ποιητής ήταν "υπερβατικός θεράπων", "παντογνώστης", "ένας ολόκληρος κόσμος σε μικρογραφία". Τα ίχνη πού το έργο και η αισθητική του άφησαν υπήρξαν βαθιά. Ο Σολωμός και ο Μπόρχες, ο Τράκλ και ο Έσσε, ο Ζίντ και ο Μπρετόν είναι μερικοί μόνον από τους οφειλέτες του. Ο Οδυσσέας Ελύτης έγραψε γι' αυτόν το "Ελεγείο τον Gruningen". Οι συμβολιστές χρωστούν πολλά στην ποιητική του. Μουσικοί, από τον Βάγκνερ ως τη σύγχρονη ροκ, στοχαστές, από τον Χέγκελ ως τον Ντίλταϋ, έσκυψαν πάνω από τις σελίδες του. Στίχοι του έγιναν εκκλησιαστικοί ψαλμοί άλλα και σύνθημα στο στόμα των ξεσηκωμένων φοιτητών του '68.