*Τίτλος: Έκσταση

*Συγγραφέας: Μενέλαος Λουντέμης

*Εκδόσεις: Δωρικός

*Έτος Έκδοσης: 1976

*Σελίδες: 141

*Σχήμα: 15 Χ 21,5

*Σκληρό εξώφυλλο

*Κατάσταση: Πάρα Πολύ Καλή

*Η Παλαιοβιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο

*"...Μυκήνες! Ξένε, κλάψε... Αν θέλεις να προσευχηθείς, δεν υπάρχει βωμός. Όλα είναι θρύψαλα, λιωμένα κάτω απ' το ασήκωτο πέλμα του καιρού. Κι όμως... τον παλιό κείνο καιρό όλα ήταν ολόρθα. Οι σπασμένες υδρίες ήταν κάποτε ξεχειλισμένες από μελίκρατο και νέκταρ. Τούτες οι κολόνες κρατούσαν στα κεφάλια τους τον ουρανό της σοφίας! Ύστερα οι Έλληνες μπούχτισαν, μέθυσαν απ' τη γνώση και τη λάμψη και τα 'σπασαν όλα, τα 'καναν συντρίμματα! Απ' την πολλή λάμψη τυφλώθηκαν. Αν θέλεις να δεις Μυκήνες, φλογερέ προσκυνητή, σκύψε. Η πόλη είναι βουλιαγμένη. Η Μυκήνα είναι υπογειούπολη. Ευλογία στα χώματα που τη φύλαξαν απ' τους ανθρώπους της κι απ' τη μανία της καταστροφής τους". Καθώς οι εβένινες νύχτες εναλλάσσονται με τις φεγγαρόλουστες, το λυρικό αυτό μυθιστόρημα μας ωθεί να ακολουθήσουμε τον συγγραφέα στις αναζητήσεις του στους μυχούς της αισθηματικής ζωής. Όμως η λύτρωση θα έρθει πολύ αργότερα, στον επίλογό του, όταν ο ίδιος θα καταλήξει πως η ευτυχία η δική σου δεν είναι ίσως παρά ο τρόπος για να δώσεις λίγη ευτυχία στους άλλους. Αυτό το συναρπαστικό έργο, που ο ίδιος το χαρακτηρίζει μυθοφαντασία, είναι το επιστέγασμα μιας ολόκληρης περιόδου για τον Λουντέμη, ο οποίος εισέρχεται ύστερα στη δεύτερη και μακρύτερη περίοδό του, σημαδεμένη από την Αντίσταση και τα κατοπινά του μαρτύρια. 

*Μενέλαος Λουντέμης (Αγία Κυριακή Ανατολικής Θράκης, 1912 – Αθήνα, 1977): Λογοτεχνικό ψευδώνυµο του πεζογράφου και ποιητή Δηµήτρη Βαλασιάδη. Στην Ελλάδα ήρθε µε την ανταλλαγή των πληθυσµών το 1924. Εγκαταστάθηκε στο χωριό Εξαπλάτανος της Έδεσσας (πήρε το ψευδώνυµό του από τον Λούντο, παραπόταµο του Εδεσσαίου). Εργάστηκε από παιδί, µεταξύ άλλων, ως λούστρος, βοσκός και λαντζέρης, ενώ για µεγάλα διαστήµατα έµεινε άνεργος. Εντάχθηκε στην αριστερά και έλαβε µέρος στην Εθνική Αντίσταση. Μεταπολεµικά εξορίστηκε στον Αϊ-Στράτη και στη Μακρόνησο. Το 1956 πέρασε από δίκη για το έργο του Βουρκωµένες µέρες. Από το 1958, αφού του είχε αφαιρεθεί η ελληνική ιθαγένεια, φιλοξενήθηκε σε πρώην σοσιαλιστικές χώρες, κυρίως στη Ρουµανία, µέχρι και το 1976, χρονιά που επέστρεψε στην Ελλάδα. Στα γράµµατα εµφανίστηκε το 1934 µε τη δηµοσίευση του διηγήµατός του «Μια νύχτα µε πολλά φώτα κάτω από µια πόλη µε πολλά αστέρια» στο περιοδικό Νέα Εστία. Το 1938 εξέδωσε τη συλλογή διηγηµάτων Τα πλοία δεν άραξαν, που τιµήθηκε µε το Α΄ Κρατικό Βραβείο πεζογραφίας. Υπήρξε πολυγραφότατος. Οι τόµοι που εξέδωσε υπερβαίνουν τους σαράντα.

Άλλα έργα του: Έκσταση (1943)· Καληνύχτα, ζωή… (1946)· Συννεφιάζει (1948)· Οι κερασιές θ’ ανθίσουν και φέτος… (1956)· Ένα παιδί µετράει τ’ άστρα (1956)· Τότε που κυνηγούσα τους ανέµους (1956)· Οδός Αβύσσου, αριθµός 0 (1962)· Το ρολόι του κόσµου χτυπά µεσάνυχτα (1963)· Θυμωμένα στάχυα (1965)· Το κρασί των δειλών (1965)· Οι ήρωες κοιµούνται ανήσυχα (1967)· Αγέλαστη άνοιξη (1971)· Κάτω απ’ τα κάστρα της ελπίδας (1972)· Ο άγγελος µε τα γύψινα φτερά (1974)· Ο Θησέας.
Ποιητικά: Κραυγή στα πέρατα (1954)· Το σπαθί και το φιλί (1967)· Κοντσέρτο για δυο µυδράλια κι ένα αηδόνι (1973)· Οι εφτά κύκλοι της µοναξιάς (1975)· Θρηνολόι και άσµα για το σταυρωµένο νησί (1975)· Πυρποληµένη µνήµη (1975). Έγραψε επίσης παιδική λογοτεχνία και µετέφρασε Ρουµάνους πεζογράφους και ποιητές. Τα έργα του γνώρισαν πολλές επανεκδόσεις και αρκετά έχουν µεταφραστεί σε άλλες γλώσσες.