ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΩΝ - ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΩΝ - ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ

  • Κωδικός Προϊόντος: BK-005-079
  • Διαθεσιμότητα: Διαθέσιμο
  • 40,00€

*ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΟΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ-ΚΑΡΑΜΟΥΖΑΣ

*Τίτλος: Αναλυτικόν Πρόγραμμα Των Νηπαιγωγείων

*Συγγραφέας: Υπουργείον Παιδείας Του Βελγίου

*Μετάφραση: Γεωργία Α. Παπακωστούλα

*Εκδόσεις: Ιδιωτική έκδοση

*Έτος Έκδοσης: 1957 - Αθήνα

*Α' έκδοση

*Σελίδες: 23

*Σχήμα: 17 Χ 24

*Μαλακό εξώφυλλο

*Κατάσταση: Πάρα Πολύ Καλή (κάποια φθορά χρόνου)

*Η Παλαιοβιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο

*Το «Αναλυτικόν πρόγραμμα των νηπιαγωγείων» του Υπουργείου Παιδείας του Βελγίου (έκδοσης 1957) αποτελεί ένα ιστορικό παιδαγωγικό κείμενο, το οποίο μεταφράστηκε στα ελληνικά από τη Γεωργία Α. Παπακωστούλα (αργότερα Παπακωστούλα - Γιανναρά) και εκδόθηκε στην Αθήνα το 1957. Πρόκειται για την επίσημη ελληνική μετάφραση του αναλυτικού προγράμματος προσχολικής αγωγής του Υπουργείου Παιδείας του Βελγίου και είναι ένα σπάνιο, παιδαγωγικό έντυπο. Κατά τη δεκαετία του 1950, η ελληνική προσχολική αγωγή βρισκόταν σε φάση αναζήτησης σύγχρονων ευρωπαϊκών προτύπων για τη μετάβαση από τις παραδοσιακές μεθόδους (όπως η φραιμπελιανή) σε πιο ολιστικές, παιδοκεντρικές προσεγγίσεις. Το Βέλγιο αποτελούσε πρωτοπόρο χώρα στην Ευρώπη στον τομέα της προσχολικής εκπαίδευσης, έχοντας επηρεαστεί βαθιά από το έργο του σπουδαίου Βέλγου παιδαγωγού Οβίντ Ντεκρολί (Ovide Decroly) και τη μέθοδο των «κέντρων ενδιαφέροντος», καθώς και από τα βελγικά προγράμματα του 1936 και του 1950.

Η μετάφραση της Γεωργίας Παπακωστούλα μετέφερε την ευρωπαϊκή τεχνογνωσία της εποχής στους Έλληνες παιδαγωγούς και στις φοιτήτριες των Σχολών Νηπιαγωγών και παρουσίαζε ένα σύντομο και περιεκτικό πλαίσιο για την οργάνωση των καθημερινών δραστηριοτήτων, του παιχνιδιού και της κοινωνικοποίησης των νηπίων. Αυτή η μετάφραση εισήγαγε στην ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα τις βελγικές κατευθυντήριες γραμμές, οι οποίες έδιναν έμφαση στη βιωματική μάθηση και το ελεύθερο παιχνίδι, στην καλλιέργεια των αισθήσεων και την κοινωνικοποίηση του παιδιού και στην απομάκρυνση από την αυστηρή, σχολαστική διδασκαλία που θύμιζε το Δημοτικό σχολείο της εποχής.